ഒരു കടല്ക്കരയിലന്നവരി -
രുവരും മുട്ടിയുരുമ്മി നടന്നു
തിരകള്‍ കെട്ടിയ പാദസരത്തിന്‍
കവിതകള്‍ കേട്ടു , കേട്ടു നടന്നു.
കടലിന്‍ കാറ്റോ പ്രിയ തന്‍ ദാവണി
കവര്‍ന്നു കടന്നുടന്‍ പറന്നപ്പോള്‍
രണരഥം പോലതിന്‍ പിറകെ
പാഞ്ഞു കടലിലിറങ്ങി പിന്നെയവന്‍,
കടലിനുപ്പു രസത്തെയവനുടെ
പ്രണയത്തിന്റെ മധുരം വിഴുങ്ങി
കടലലയതില്‍ , കുളിച്ചാ ; കോമള
വസന മോടി തകര്‍ന്നതറികെ
ഒരു യുഗജേതാവായിയോമലിന്‍
ചാരത്തണയുമാ നേരത്തെന്തിനു
പത്തിയെടുത്തു മായികമോഹമേ?
ഒരു കടല്ക്കരയിലന്നവരി
രുവരും മുട്ടിയുരുമ്മി നടന്നു.
ഇന്നാ , കടലിന്‍ കരയതിലവ-
നന്തിയില്‍ വെറുതെയുലാത്തും , നേരം ;
ചിതലുപിടിച്ച സ്മരണകളോ
പല്ലുകളിളിച്ചു ഭത്സിച്ചിടുമ്പോള്‍
പാറിവരുന്നൊരു ദാവണി കണ്ടു
പിറകെ പാഞ്ഞു വരുന്നൂ വിവശന്‍
അരുതെന്നോതിയാ ചിന്തകളെന്തേ
കൂടെ കുതിച്ചിടാന്‍, വെമ്പിടുന്നപ്പോള്‍ ?
സന്ധ്യ മയങ്ങും നേരത്തപ്പൊഴുമാ
ദാവണി മടിയില്‍ കാറ്റിലിളകി
കനവകന്നപ്പോള്‍ തരിവളയി-
ളകും സ്വര്‍ണ്ണകൈയതു മുന്നില്‍ നീണ്ടു
കണ്ണുതുറിച്ചു നോക്കി , തിരിഞ്ഞു നടപ്പൂ
വൈകിയെത്തിയ സഖിയപ്പോള്‍.
