കാട്ടു നീതിയിലെ ചർമ്മ സ്പർശം

 

സ്ത്രീയുടെയും പുരുഷന്റെയും വികാര സാഫ

ല്യത്തിന്റെ ചേർച്ച വ്യതിയാനങ്ങൾ നമ്മുടെ

നിയമ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ കരിക്കുലത്തിൽ

പ്രാധാന്യത്തേോടെ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടിയി

രിക്കുന്നു. കാമശാസ്ത്രം ഏതെങ്കിലും ഒരു

സെമസ്റ്ററിൽ പഠിപ്പിച്ചാൽ നമ്മുടെ നീതി

ന്യായ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ കാലാനുസൃതമായ

ശാസ്ത്രീയ വിധിന്യായങ്ങൾ ലൈംഗിക

പീഡന വ്യവഹാരങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകാൻ പര്യാ

പ്തമാകും.

നഗ്നത മറയ്ക്കുന്നതിനാണു് നമ്മൾ വസ്ത്രം

ധരിക്കുന്നതു്. അതൊരു സംരക്ഷണ പ്രക്രിയ

യാണു്. ശരീരം മൃദുലവും, മാംസളവുമായതി

നാൽ വസ്ത്രം കനം കുറഞ്ഞതും ശരീരത്തെ

ആവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ചർമ്മത്തിനു

വഹിക്കാനാകുന്ന ഭാര ഘടനയുള്ളതുമാണു്.

അതിനാൽ വസ്ത്രത്തിൽ അനുഭവപ്പെടു

ന്ന യാതൊരു സ്പർശവും ശരീരത്തിലേക്കു

അതേ ഗുരുത്വയവസ്ഥയിൽ വിനിമയം

ചെയ്യപ്പെടും. ബ്ലൗസ് എന്ന വസ്ത്രത്തിനു

മുകളിലൂടെ സ്ത്രീയുടെ മാറിടത്തിൽ പിടിക്കുന്ന

ഒരു കാമ മോഹിതന്റെ പ്രവൃത്തി ഇതിനാൽ

തന്നെ ലൈംഗികാതിക്രമമയി തന്നെ ആ ,

സ്ത്രീ പരാതിപ്പെട്ടാൽ പരിഗണിക്കേണ്ടത്.

മറ്റൊരു വസ്തുത ഈ കടന്നാക്രമണത്തിലൂടെ

അയാൾക്കുണ്ടാകുന്ന ലൈംഗിക സുഖത്തെ

ക്കുറിച്ചാണു്.ബ്ലൗസ് ഇടാത്ത പയോധര സ്പർശ

ത്തിന്റെ ലിംഗ രസനീയത തന്നെയാണു് ഇവിടെ

അയാൾക്ക് അനുഭവേദ്യമാകുന്നത്.

സുര സന്തോഷ മൂർദ്ധന്യതയിൽ ആഹാ!

എന്നു അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ശബ്ദമുയരും.

ഇവിടെ ഉടുതുണി ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന വേർ

തിരിവു് അയാൾക്കൊരു പ്രശ്നമേയല്ല.

എന്തെന്നാൽ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നതു്

അയാളെ സംബന്ധിച്ച് കാമ സാഫല

തയാണു്. ഇത്തരക്കാർക്ക് അതിനു്

വിവസ്ത്രയായ സ്ത്രീ ശരീരത്തിന്റെ ആവ

ശ്യമേയില്ല .ഈ സാധാരണ രതി വ്യഖ്യാനം

പോലും മനസ്സിലാക്കാതെയാണു് ചർമ്മത്തിൽ

തൊട്ടാലേ പീഢനമാകൂയെന്ന നിയമ പീഠ

ത്തിന്റെ കണ്ടെത്താൽ . ഇതാണു പീഢന

നീതി സംരക്ഷണത്തിന്റെ കീഴ് വഴക്കമെങ്കിൽ

പണ്ടു കാലത്തു കാറിന്റെ ടയർ പഞ്ചാറാകു

മ്പോൾ വീലുയർത്തനുപയോഗിക്കുന്ന

യാത്രാ വാഹനങ്ങളിലെ ഉപകരണത്തിന്റെ

പേരിലുള്ള പീഢനം വസ്ത്രധാരണത്തി

ന്റെ ആനുകൂല്യത്തിൽ അതല്ലാതാകുമല്ലോ.

ചർമ്മത്തിൽ തൊട്ടാലും വസ്ത്ര

ത്തിൽ തൊട്ടാലും മാറിടത്തിൽ പിടിക്കുന്നത്

ആ, പ്രക്രിയ നടത്തുന്ന ആളിനെ സംബന്ധി

ച്ച് ഒരേ ഉച്ഛസ്ഥായിയിലുള്ള രതി പ്രക്രിയ

യാണു്. ഇതൊരു പരാതിയായാൽ ലൈംഗി

കാതിക്രമത്തിനുള്ള നിയമനടപടികളിൽ

വസ്ത്രം , ചർമ്മം എന്ന വേർതിരിവില്ലാതെ

വിധി പറയണം . നിറയെ ടിഷ്യുകളാൽ

സമ്പന്നമായ ഈ ശരീരവയവത്തിനു മു

കളിൽ ആയസ കവചമുണ്ടെങ്കിൽ പോലും

സ്പർശനമറിയാൻ കഴിയും.

ഒരു വ്യക്തിയുടെ ലൈംഗിക അവയവ

ത്തിൽ സമ്മതമില്ലാതെ തൊടുന്നതു്

കുറ്റകരം തന്നെ . അതിനു വസ്ത്രം മുക

ളിലുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നെക്കെ കണ്ടെത്തി

തീരുമാനമെടുക്കരുത്. വിധി പറയരുത്.

വാഴപ്പിണ്ടി നട്ടെല്ലുകൾ

കേരളത്തിലെ പത്രദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളുടെയും നേതാക്കളുടെയും

നട്ടെല്ലു് വാഴപ്പിണ്ടിയാകുന്ന അവസ്ഥയാണു് ഒരു പാതിരി

ഒരു പാവം ബാലികയെ പീഢിപ്പിച്ചു ഗർഭിണിയാക്കി പ്രസ

വിപ്പിച്ച ദുരന്ത സംഭവം വ്യക്തമാക്കുന്നതു്. ഒരു സിനിമാ

സെലിബ്രിറ്റി ഉപദ്രവിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ധാർമ്മിക രോഷ

പ്രകടനം കേരളം കണ്ടതാണു്. ഭാഗ്യലക്ഷ്മിിയും പാർവ്വതിയും

മുതൽ എല്ലാ പാർട്ടി നേതാക്കളും സട കുടഞ്ഞെഴുത്തേറ്റ്

ഗർജ്ജിച്ചതിന്റെ പ്രതിദ്ധ്വനി മലയാളിയുടെ കാതിൽ ഇനിയും

കെട്ടടങ്ങിയിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴും ആക്രമണോത്സുകരായി പൾ

സർ സുനിയുടെ പരിപ്പെടുക്കുവാൻ ഒരുമ്പെട്ട് നില്ക്കുകയാണു്

നമ്മുടെ നേതാക്കന്മാരും വനിതാ സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തകരും.

നേരിട്ടും ഫോണിൽ കൂടിയും ആശ്വാസ വചസ്സുകൾ ചൊരിയു

കയും താനാണു് വിധി കർത്താവെങ്കിൽ അവന്റെ വെട്ടി തുണ്ടം

തുണ്ടമാക്കുമെന്നു് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു ഇവർ . എന്നാൽ

വയനാട്ടിലെ പാവം ബാലികയുടെ സ്ഥിതി പരമ ദയനീയം

അവൾ പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തിലെ അംഗമാണു് . പാവപ്പെട്ട

വീട്ടിലെ കുടുംബത്തിലെ പെൺ കുട്ടി കാമ ഭ്രാന്തിനിരയായി

പിച്ചിചീന്തപ്പെട്ടാൽ തങ്ങൾക്ക് ഒരു ചുക്കുമില്ലെന്നു് കേരള

സമൂഹത്തിലെ രാഷട്രിയ സാമൂഹിക സാംസ്കാരിക നായ

കന്മാർ , മഹിള നേതൃ സുന്ദരികൾ ഒരിക്കൽ കൂടി തെളിയി

ച്ചിരിക്കുന്നു . പത്രക്കാരുടെ കാര്യമാണു് മഹാ കഷ്ടം.

അവരുടെ ചാനലുകാരുടെയും . മാസങ്ങൾക്കു മുമ്പ് നടന്ന

സംഭവം ഏവിടെയും തുരന്നു കയറുന്ന ഈ തുരപ്പന്മാർ

അറിഞ്ഞില്ല പോലും . പൾസർ സുനി ചെയ്തതിനെക്കാൾ

വലിയ കുറ്റമാണു് പാതിരിയുടേതും അതു മറച്ചു വെച്ച

പൗരോഹിത്യ പ്രമാണിമാരുടേയും . ആർക്കും പരാതിയില്ല

പരിഭവമില്ല. നിയമസഭയിൽ ചർച്ചയുമില്ല . പത്രങ്ങൾ

ആർക്കാനും വേണ്ടി ഓക്കാനിക്കുന്നതു പോലെ വാർത്ത

അകം പേജിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ നോക്കി . ഇതു ചെകുത്താന്റെ

സ്വന്തം നാടാണു് എന്നു് തോന്നിപ്പോകുന്നു . കള്ളു ഷാപ്പിനെ

തിരെ കുത്തിയിരിക്കുന്ന ആത്മാർത്ഥതയുടെ ഒരല്പം മാത്രം

ഈ പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയുടെ കാര്യത്തിൽ സഭാപിതാ

ക്കന്മാർ കാണിക്കാതെ പോയി . ഭാവനയുടെ കേസിനു

വേണ്ടി ഇപ്പോഴും വായ പൂട്ടി വെയ്ക്കാത്ത നേതാക്കന്മാരെ

ഒരു നിമിഷം, ഒരു നിമിഷം മാത്രം ഈ പെൺകുട്ടിക്കു വേണ്ടി

ആ തിരുവായ തുറക്കൂ.

ചെറുശ്ശേരിയെ മറന്ന ശ്രേഷ്ഠമലയാളം

 

 

 മലയാള ഭാഷക്കു ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി ലഭിച്ചതിൽ നാമെല്ലാം
ആഹ്ലാദചിത്തരാണ്. സ്വാഭാവികമായ സന്തോഷ പ്രകടനത്തി
ലുപരി ഭാവനാസമ്പന്നവും അർത്ഥവത്തുമായ പരിപാടികൾ
ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു് സർക്കാർ തലത്തിലും അല്ലാതെയും
നടപ്പാക്കുകയും, നടപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള ദീർഘകാല പരിപാടി
കൾക്ക് രൂപം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നതു് വളരെ ശു
ഭോദർക്കമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ തന്നെയാണു്.

1500 വർഷം പഴക്കമുള്ള മലയാള ഭാഷക്കു് ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ
പദവി ലഭിക്കുന്നതിനു് മുഖ്യ കാരണഭൂതമായതു് മലയാള ഭാഷ
യുടെ സാഹിത്യ സമ്പത്തു തന്നെയാണു്. മികച്ചതും ഈടുറ്റതു
മായ കൃതികളാൽ മറ്റ് ഇൻഡ്യൻ ഭാഷകളേക്കാൾ വളരെ
സമ്പന്നമാണു് മലയാള ഭാഷ . മലയാള ഭാഷക്കു ശ്രേഷ്ഠ
ഭാഷാ പദവി നൽകുന്നതിനെ എതിർത്തവർ മലയാളഭാഷ
യുടെ പാരമ്പര്യത്തേയും കാലപ്പഴക്കത്തേയുമാണു ചോദ്യം
ചെയ്തതു് . അപ്പോഴും മലയാളത്തിന്റെ നിസ്തുലമായ സാഹി
ത്യസമ്പത്തു് അംഗീകരിക്കാതിരിക്കാൻ അവർക്കാകുമായിരുന്നില്ല.

മലയാളത്തിന്റെ വിശിഷ്ടമായ സാഹിത്യസമ്പത്തിൽ ഒരു നല്ല
പങ്ക് കവിതാ ശാഖയുടേതു തന്നെയാണു്. തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ
സംസ്കൃതത്തിന്റേയും തമിഴിന്റേയും ചരടുബന്ധനമഴിച്ചു് മല
യാള ഭാഷയിൽ കാവ്യമെഴുതി മലയാളത്തിനു തനതു വ്യക്തിത്വം
നിസ്തർക്കമായി സ്ഥാപിച്ചെടുത്തതാണു്. തുഞ്ചത്താചാര്യന്റെ
മഹത്തായ കാവ്യസപര്യ മലയാളസാഹിത്യത്തിന്റെ വികാസ
ത്തിനും വളർച്ചക്കും അങ്ങിനെ പന്ഥാവൊരുക്കുകയും ചെയ്തു.
മലയാളത്തിനു ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി ലഭിച്ചപ്പോൾ ആദ്യം നാമെ
ല്ലാം ആദരവോടെ സ്മരിച്ചതും ആ ഭാഷാപിതാവിനെ തന്നെ
യാണു്. മലയാള സർവ്വകലാശാലയുടെ നാമകരണത്തിനു മറ്റൊരു
പകരം പേര് നമുക്കില്ല തന്നെ.

എന്നാൽ ചെറുശ്ശേരിയെ അല്പമായി പോലും നമ്മളോർമ്മി
യ്ക്കാൻ വിട്ടുപോയി എന്നതു് കുറ്റബോധത്തോടെ ഏറ്റു പറയേണ്ട
അപരാധം തന്നെ. വിപ്ലവകാരികൾ മുതൽ പ്രേമോപാസകർ വരെ
തങ്ങളുടെ കാവ്യരചനക്ക് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു് കൃഷ്ണഗാഥാകാരനോടു
തന്നെയാണു്. ഈ ഗണത്തിലുള്ള ഒട്ടു മിക്ക കവികളുടെയും കവിത
കളുടെ വാതായനങ്ങൾ ഓരോന്നായി തുറന്നു ചെന്നാൽ അവസാനം
നമുക്ക് ചെറുശ്ശേരിയെ തന്നെ കാണാനാകും. ഏതു വൃത്തത്തിലെഴു
തിയ കവിതകളാകട്ടെ, വൃത്തമില്ലാതെ എഴുതിയ കവിതകളാകട്ടെ
അവയെല്ലാം തന്നെ മായം കളഞ്ഞുള്ള മാമുനിമാരുടെ മാനസമാ
യൊരു മന്ദിരത്തിലെന്ന കാവ്യശീലിനെ പുനർജ്ജനിപ്പിക്കുന്നതു്
നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടും. ഇപ്രകാരം മലയാള കാവ്യ ലോകത്തിനു്
മികവുറ്റ കവികളെ വാർത്തെടുക്കുന്നതിനു കാരണഭൂതനായ കവി

യെ ശ്രേഷ്ഠഭാഷയുടെ ആഘോഷവേളയിലെങ്കിലും അല്പമാത്ര 

നേരം പോലും ആദരിച്ചു് കൃതജ്ഞത അർപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ 

പോയതു കൃതഘ്നത തന്നെ, മലയാളഭാഷക്കും മലയാളിക്കും.

ജന്മസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ചു തർക്കങ്ങളുയർത്തിയും, കൃഷ്ണഗാഥയുടെ
കർത്തൃത്വം തന്നെ മറ്റൊരു കവിയിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചും ചെറുശ്ശേരി
യോടു പണ്ടേ പുലർത്തി വരുന്ന നിസ്സാരത ശ്രേഷ്ഠഭാഷയുടെ ഖ്യാ

തിയ്ക്കിടയിൽ പരകോടിയിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. സാധാരണക്കാര

ന്റെ ഭാഷയിൽ, ഗ്രാമീണ ഭാഷയിൽ, ആകസ്മിക സംഭാഷണ ഭാ

ഷയിൽ, ശുദ്ധവും വ്യക്തവുമായ മലയാളത്തിൽ കവിത രചിച്ച ചെറു

ശ്ശേരി, തീസ്സിസ്സു സമർപ്പിച്ചു ഡോക്ടറേറ്റു പട്ടം നേടിയ ഭാഷാപ്ര

ഭുക്കന്മാർക്ക് തീണ്ടലും തൊടീലുമുള്ള അടിയാനോ കുടിയാനോ ആ

യിരിക്കും. എന്നാൽ അറിവു വെച്ച നാൾ മുതൽ നാമജപം പോലെ 

മലയാളി പാടി നടക്കുന്ന കൃഷ്ണഗാഥയുടെ കർത്താവിനെ മലയാള

ത്തിനു ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി ലഭിച്ച വേളയിൽ മറന്നു പോയതു് കാല

ത്തിനു പോലും പൊറുക്കാനാകാത്ത അപരാധം തന്നെ .

തരംഗിണി ഓൺ ലൈൻ മാസികയുടെ ജനുവരി ലക്കത്തിൽ ഞാനെഴുതിയതു്