ഇന്നു പിരിഞ്ഞു പോകുകയാണ്
രണ്ടായിരത്തി പത്ത്
എന്താണു ഞാന്‍ പറയേണ്ടത്
പോയി വരൂ, എന്നു പറയാനാകില്ല
ഒരിക്കലും മടങ്ങി വരില്ലല്ലോ
ഒരുപാടു നന്ദിയുണ്ടെന്നു
പറയാനാകില്ല , ഹൃദയത്തിലേറ്റ
മുറിവതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍.
അതു കടന്നു വന്ന ദിനം
പ്രതീക്ഷയുടെ മുനമ്പില്‍
ചെന്നു നിന്നതാണു്
മുളയ്ക്കട്ടെ വീണ്ടുമിവിടെ
ജീവിത സംസ്ക്കാരങ്ങള്‍
ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചു വരട്ടെ
വെളിച്ചം , തെളിയട്ടെ
പാന്ഥാവുകളിവിടെ.
പന്ത്രണ്ടു മാസവും കടന്നു
രാണ്ടായിരത്തി പത്തിന്നു
കടന്നു പോകുമ്പോള്‍, ജന്മ -
നിയോഗം പോലൊരു കുടാര
മെന്‍ നെഞ്ചിലതാഴ്ത്തി
യതിന്‍ ചുടു ചോരയിലെന്‍
പ്രതീക്ഷയുടെമുനമ്പോ
മുങ്ങി മരണം പ്രാപിക്കുന്നു
കടന്നു പോകുന്നു മാത്രകള്‍
പിന്നിട്ടു രണ്ടായിരത്തി പത്ത്
നാളെയെത്തും നവവര്‍ഷമാ
രാണ്ടായിരത്തി പതിനൊന്ന്
വരവേല്ക്കുന്നുവെങ്കിലും നിറഞ്ഞ
മനസ്സാലെ സുസ്വാഗതം, സദയം
വായിക്കൂ ; ഭവിതാവേയെന്‍
വികല ചിന്തകളുടെയെഴുത്തിതു .
