സംഭവവും സങ്കല്പവും

                                         ഇന്ന് നാട്ടില്‍ സ്കൂള്‍ തുറക്കുകയാണ് .
 പതിവു തെറ്റിക്കാതെമഴയെത്തിയിരിക്കാം. ഉപ്പുപ്പാന്‍റെ കയ്യും പിടിച്ച് 
കൂടാരം പോലെ വിസ്തൃതമായ കാലന്‍ കുടക്കു കീഴില്‍തന്റെ കൈയ്യിൽ
അമർത്തിപ്പിടിച്ചു് ചെറുമകൾ ഷമിമ മഴക്കാലത്ത് സ്ക്കൂളിലേക്ക് പോ
യത് ഉപ്പുപ്പ ഓര്‍ത്തു .   ആ സ്മരണകള്‍ ഉപ്പുപ്പന്റെ കണ്ണുകളെ നനച്ചു.
ഇന്നു തന്റെ പുന്നാര പേരക്കുട്ടി അരികത്തില്ല . ഉപ്പുപ്പ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു

               ചരല്‍ക്കല്ലുകള്‍ വലിച്ചെറിയുന്നതു പോലെ കാലന്‍ കുടക്കു
മുകളിലേക്ക് പെരുമഴതുള്ളികള്‍ പതിക്കുന്നു .ഉപ്പുപ്പ പേരകിടാവിനെ 
വലതുകൈ കൊണ്ടുച്ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച് കാല്പാദങ്ങള്‍ കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന മഴവെള്ളത്തില്‍ ചവിട്ടി ഇസ്ക്കൂളിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഷമി ഉപ്പു
പ്പനെ ചേർന്നു നടക്കു് . യൂണിഫോം നനയണ്ട . പ്രയം ചെന്നതെങ്കിലും
ബലിഷ്ടമായ ഉപ്പുപ്പന്റെ കൈയ്യിൽ ഒന്നു കൂടെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു ഷമിമ
മഴ വെള്ളത്തിൽ കാലുകളമരുമ്പോളുയരുന്ന താളത്തിൽ രസം പിടിച്ചു
നടന്നു.   
             സുബര്‍ക്കത്തിലിരുന്ന് ഉപ്പുപ്പ അതോര്‍ത്തു . ജൂണിലെ എല്ലാ മഴക്കാലത്തും ഉപ്പുപ്പ അതോര്‍ക്കുംഎന്നിട്ട് ഉറക്കെ പൊട്ടിചിരിച്ചു കൊ
ണ്ടു പറയും മിടുക്കത്തി ഇപ്പ ബല്യളായി കെട്ടിയോനും കുട്ടികളുമായി അങ്ങു ഗള്‍ഫിലാ . ഉപ്പുപ്പാന്റെ ആ പൊട്ടിച്ചിരിയില്‍ സന്തോഷവും അഭിമാനവും സ്വരസ്ഥാനങ്ങള്‍ച്ചേര്‍ത്തു .ചുറ്റും കൂടി നിന്നിരുന്ന മലക്കുകള്‍ ആ പൊട്ടി
ച്ചിരി ഏറ്റു വാങ്ങി . പിന്നെ ഉപ്പുപ്പ ആത്മഗതമെന്നോണം ഇങ്ങനെ പറയും

    

        കഷ്ടം ഇക്കാലത്ത് "ന്നെ പോലെരു ഉപ്പുപ്പാനും  ഷമിമാ നെന്നെ
 പോലെരു പേരക്കിടാവും ഇപ്പോഴത്തെ അണു കുടുംബത്തിലുണ്ടോ. ഓളും
റെയിൻകോട്ടും കൊടുത്താണു് ഒറ്റക്കു പെരുമഴയത്തു പുന്നാരെ മോളെ 
ഇസ്ക്കൂളിലയ
 .