അന്നും പതിവുപോല്‍ പുലരിയില്‍
പത്രം നിവര്‍ത്തി തുടങ്ങി ഞാന്‍
എന്നുടെ ദിനചര്യകളോരോ
കണ്ടു പത്രത്താളതിലാ ചിത്രം
കാലത്തെയെന്നെന്നും പിന്നെ ഞാന്‍
ഭത്സിച്ചിടുന്നൊരാ, തപ്ത ചിത്രം!
അലകടല്ക്കരയില്‍ നിറഞ്ഞ
പൂഴിയില്‍ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരിപ്പൂ
സാധ്വിയൊരു നിര്‍ഭാഗ്യ ,കഷ്ടം!
ആ, അമ്മ തന്‍ മടിയതിലോ, തന്‍
വ്യഥകളൊക്കെ, കൊച്ചു വിരലില്‍
അണിഞ്ഞൊരാ,ദര്‍ഭമുനയതില്‍
കോര്‍ത്തു, നിറകണ്ണാലസഹ്യം
അച്ഛനെ സ്മരിക്കുന്നൊരു മകന്‍
കല്ലോല‍‍ജാലമുയര്‍ന്നിടുന്നാ
ആഴി തന്‍ കരയതില്‍ മറ്റൊരു
വാരിധി പോല്‍ തിങ്ങും ജനതതി -
യിലുമേകരാണെന്നും തങ്ങള്‍
എന്ന സത്യം ഗ്രഹിച്ചവരുടെ
അന്താരാത്മാവതിലോ ; നിത്യവും
അലകടലിളകുന്നഴലിന്‍ .
വിട്ടു പിരിഞ്ഞവര്‍ , പ്രിയങ്കരര്‍
തന്നുടെ സത്സംഗമൊരുക്കിടും
കര്‍ക്കിട കരിവാവിന്‍ ദിനമേ
എത്ര ശാപമുതിര്‍ക്കുന്നു ലോകം
പ‍ഞ്ഞമാസം കള്ള മാസമെന്നീ,
ഹീന മുദ്രകളെത്ര ചാര്‍ത്തിടൂ
ഉറ്റു നോക്കിടുന്നു മകന്‍ വാനില്‍
അമ്മ തന്‍ വിരല്‍തുമ്പു കണ്ണീരാല്‍
വഴികാട്ടിടുമാകാശ വീഥി -
യിലൊരു താരം ഉദിച്ചു നില്പൂ
കൊടിയ വൈധവ്യമേയഴലേ -
കിയെന്തിനീ പെണ്‍ നെഞ്ചു പിളര്‍ത്തി?
ദേഹി വെടിഞ്ഞ പോലാ യുവതി
തുടരൂ ; ധ്യാനമോ? നിര്‍വ്വാണമോ?
കൊതിപ്പതാം മനസ്വിനി ക്ഷണം
ചരത്തണഞ്ഞിടുവാന്‍ നാഥന്റെ
കാലമേയെന്തിതിത്രയും ക്രൗര്യം
ഹൃദയശൂന്യതയുടെ ഗര്‍വ്വും.
പത്ര താളതില്‍ കണ്ടൊരാ ചിത്രം
കാലത്തിന്റെ നെറികേടിന്‍ ചിത്രം
കര്‍ക്കിടക കണ്ണീരായി , ഇന്നും
തോരാതെ പെയ്തിടുന്നുയെന്നുള്ളില്‍
